LEGENDARNI ENIO MORIKONE: Muzika kao protagonista filma

LEGENDARNI ENIO MORIKONE: Muzika kao protagonista filma

Foto: Shutterstock


Enio Morikone komponuje već više od šezdeset godina i za to vreme je muziku za više od 500 filmova. A tek je pre tri godine dobio svog prvog Oskara za muziku u filmu “The Hateful Eight”… Komponovanje je počeo sredinom pedesetih godina, po završetku školovanja na jednoj od najstarijih muzičkih akademija na svetu – Nacionalnoj akademiji Santa Cecilia (Accademia Nazionale di Santa Cecilia) u Rimu, gde je diplomirao trubu.

Prvih godina je radio “iz senke” komponujući i aranžirajući muziku za druge kompozitore, često čak i nepotpisan. Čak i prve kompozicije na filmu je radio pod pseudonimom. Ako na špici nekog od starijih filmova vidite ime Dan Savio ili Leo Nichols, znajte da se iza tih imena krije upravo Enio Morikone.

Reč je o nekadašnjoj praksi da se imena italijanskih reditelja, glumaca i kompozitora anglikaniziraju ne bi li se film amerikanizovao i tako lakše plasirao na strano tržište. Ono što ga je učinilo pop ikonom i verovatno najpoznatijim filmskih kompozitorom je njegov rad na tzv. špageti vesternima, i to najpre saradnja sa nekadašnjim kolegom iz škole, a kasnije kućnim prijateljem, rediteljem Sergiom Leoneom.

Leone 1964. snima film “Za šaku dolara”, preradu Kurosavinog samurajskog filma “Yojimbo” u prljavi vestern s tada malo poznatim glumcem Klint Istvudom. Uprkos minimalnom budžetu film je napravio revoluciju. S druge strane, Morikoneova soundtrack promenio je način na koji se doživljava filmska muzika. To više nije bila samo raskošna i kičasta pozadinska muzika, već upečatljiva i glasna muzika u prvom planu. Muzika koja i sama postaje jedan od protagonista filma.

Pročitajte – NINO ROTA: Čarobnjak filmske muzike

I sam Leone je isticao da su likovi u njjgeovim filmovima bili prilično tihi i ćutljivi, zbog čega je Morikoneova muzika pričala umesto njih, kao i da je to pravi razlog zbog čega su njegove filmove nazivali vestern operama. Osim špageti vesterna, Morikone je poznat i po muzici za giallo filmove, koji su uz pomenute šoageti vesterne najoriginalniji talijanski filmski žanr. Reč je o erotizovanim trilerima, čije će imitacije u Holivudu snimati 20 godina kasnije.

Osamdesete su bile godine Morikoneovog velikog američkog uspeha, tada su nastali najpiznatiji soundtrack- ovi  “Stvor”, “Nedodirljivi”, “Mahnitost”, “Rampage”… Najsjajniji dragulj tog perioda, uz muziku za posljednji film Segija Leonea, gangsterski ep “Bilo jednom u Americi”, je muzika za film Rolanda Joffea “Misija”.

U kasnijoj fazi karijere razvio je odnos s italijanskim reditelejm Giuseppeom Tornatoreom sličan onom koji je imao sa Leoneom, te je komponovao za skoro sve njegovefilmove uključujući “Cinema Paradiso” i “Malena”. Da je Morikone i dalje majstor vidi se u ključnoj sceni filma “Najbolja ponuda” iz 2013.

+ Trenutno nema komentara

Dodajte komentar